Triquetrian Galdor

Triquetra Forum 2.0.

Πρόσφατα Θέματα

Κορυφαίοι συγγραφείς του μήνα

Φεβρουάριος 2020

ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 

Ημερολόγιο Ημερολόγιο

Πλανητικές Όψεις Ημέρας



"Δαιμόνιο" και "Δαίμονας": Η Διαφορές

Witcher
Witcher
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 549
Ημερομηνία εγγραφής : 13/05/2018
Ηλικία : 33
Τόπος : Θεσσαλονίκη

"Δαιμόνιο" και "Δαίμονας": Η Διαφορές  Empty "Δαιμόνιο" και "Δαίμονας": Η Διαφορές

Δημοσίευση από Witcher Την / Το Σαβ Δεκ 14, 2019 8:16 pm

Δαίμονες, δαιμονικές οντότητες και δαιμονισμός. Άραγε, ποιες είναι οι πρώτες εντυπώσεις ή σκέψεις που σου έρχονται στο μυαλό, στο άκουσμα των παραπάνω λέξεων; "Κακό, μοχθηρό, υπερφυσικό πλάσμα που προκαλεί δυστυχία και τρόμο" και φυσικά κανείς δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει κάτι τέτοιο. 

Όμως, πριν από αιώνες, το να μιλάει κάποιος για έναν "δαίμονα" (demon) ή καλύτερα ένα "δαιμόνιο" (daemon), δεν ήταν καθόλου κακό. Το αντίθετο μάλιστα, στην Αρχαία Ελλάδα, τα Δαιμόνια θεωρούνταν θεϊκές οντότητες, προστάτες των ανθρώπων, προστάτες περιοχών (κάτι σαν πολιούχος άγιος) ή πνευματικά πλάσματα κατάληξη από τις γενναίες ψυχές αντρών που έζησαν την Χρυσή Εποχή. 

Ο Ησίοδος, αναφέρει στο "Έργα και Ημέραι":

"αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τοῦτο γένος κατὰ γαῖα κάλυψεν,
τοὶ μὲν δαίμονές εἰσι Διὸς μεγάλου διὰ βουλὰς
ἐσθλοί, ἐπιχθόνιοι, φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων,
[οἵ ῥα φυλάσσουσίν τε δίκας καὶ σχέτλια ἔργα

ἠέρα ἑσσάμενοι πάντη φοιτῶντες ἐπ᾽ αἶαν,]
πλουτοδόται· καὶ τοῦτο γέρας βασιλήιον ἔσχον."


(Μετάφραση
Όμως αφού το γένος τούτο το σκέπασε το χώμα,
γίνανε εκείνοι δαίμονες αγαθοί, με τη θέληση του Δία του μεγάλου,
πάνω στη γη φύλακες των θνητών ανθρώπων
[που προσέχουν δίκαιες κρίσεις κι άδικα έργα
ντυμένοι ομίχλη, σ᾽ όλη τη γη γυρνώντας,]
πλουτοδότες. Τούτο το βασιλικό προνόμιο αποκτήσαν.)

Ο καλύτερο τρόπος για να κατανοήσεις τι ήταν τα Αρχαία Δαιμόνια, είναι η ετυμολογία της λέξης. Σύμφωνα με το λεξικό, "δαιμόνιο" σημαίνει στα ελληνικά "θεότητα, θεία δύναμη, κατώτερος θεός, πνεύμα οδηγός, προστάτης (κάποιες φορές και ψυχές των νεκρών)". Προέρχεται από το αρχαίο ρήμα "δαίω" που σημαίνει "μοιράζω στον καθένα τη τύχη του", οπότε η αρχική ερμηνεία έχει να κάνει με την μοίρα που προικίζεται ο κάθε άνθρωπος.


Τα δαιμόνια δεν ήταν θεότητες αλλά αντιπροσώπευαν το ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στους θεούς και τους θνητούς. Μοιάζουν με τα λατινικά Numina (Numin στον ενικό). Δεν ήταν απαραίτητα θεότητες αλλά μπορούσαν να αναφέρονται σε θεικές ενέργειες ή καταστάσεις του μυαλού και άλλων ιδιοτήτων. 


Η ιδέα ότι το δαιμόνιο ήταν κάπως μια ενέργεια που έδινε έμπνευση στους θνητούς, αναφέρεται καλύτερα στον τρόπο με τον οποίο ο Σωκράτης επιπλήττει τους συμπολίτες του:


"ἱκανὸν γάρ, οἶμαι, ἐγὼ παρέχομαι τὸν μάρτυρα ὡς ἀληθῆ λέγω, τὴν πενίαν. Ἴσως ἂν οὖν δόξειεν ἄτοπον εἶναι, ὅτι δὴ ἐγὼ ἰδίᾳ μὲν ταῦτα συμβουλεύω περιιὼν καὶ πολυπραγμονῶ, δημοσίᾳ δὲ οὐ τολμῶ ἀναβαίνων εἰς τὸ πλῆθος τὸ ὑμέτερον συμβουλεύειν τῇ πόλει. τούτου δὲ αἴτιόν ἐστιν ὃ ὑμεῖς ἐμοῦ πολλάκις ἀκηκόατε πολλαχοῦ λέγοντος, ὅτι μοι θεῖόν τι καὶ [31d] δαιμόνιον γίγνεται [φωνή], ὃ δὴ καὶ ἐν τῇ γραφῇ ἐπικωμῳδῶν Μέλητος ἐγράψατο. ἐμοὶ δὲ τοῦτ᾽ ἔστιν ἐκ παιδὸς ἀρξάμενον, φωνή τις γιγνομένη, ἣ ὅταν γένηται, ἀεὶ ἀποτρέπει με τοῦτο ὃ ἂν μέλλω πράττειν, προτρέπει δὲ οὔποτε. τοῦτ᾽ ἔστιν ὅ μοι ἐναντιοῦται τὰ πολιτικὰ πράττειν, καὶ παγκάλως γέ μοι δοκεῖ ἐναντιοῦσθαι· εὖ γὰρ ἴστε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ ἐγὼ πάλαι ἐπεχείρησα πράττειν τὰ πολιτικὰ πράγματα, πάλαι ἂν ἀπολώλη καὶ οὔτ᾽ ἂν ὑμᾶς ὠφελήκη [31e] οὐδὲν οὔτ᾽ ἂν ἐμαυτόν."


(Μετάφραση
Γιατί εγώ ο ίδιος σας παρουσιάζω, νομίζω, αρκετόν μάρτυρα πως λέω την αλήθεια τη φτώχεια μου.

Ίσως όμως θα φανεί άτοπο ότι εγώ ιδιαιτέρως συμβουλεύω όλ᾽ αυτά και τριγυρίζω και σκοτίζομαι για τόσα πράγματα, αλλά δημοσία δεν τολμώ να φανερωθώ μπροστά στον δήμο και να συμβουλεύσω όσα πρέπει στον τόπο. Η αιτία είναι εκείνο που πολλές φορές και σε πολλά μέρη μ᾽ ακούσατε να λέω, ότι μου ᾽ρχεται δηλαδή κάτι θείο πράγμα και [31d] υπεράνθρωπο [μια φωνή] που και ο Μέλητος στ᾽ αστεία το ανάφερε μέσα στην κατηγορία. Αυτό το πράγμα μού άρχισε από τα παιδικά μου χρόνια και γίνεται μια φωνή μέσα μου, που, όταν γίνει, μ᾽ εμποδίζει πάντα από κείνο που πάω να κάμω και ποτέ δεν με προτρέπει. Αυτό είναι που μου εναντιώνεται και να πολιτευθώ. Και παρά πολύ καλά μού φαίνεται πως εναντιώνεται. Γιατί πολύ καλά ξέρετε, ω άνδρες Αθηναίοι, πως αν εγώ από καιρό επιχειρούσα να πολιτευθώ θα ήμουν χαμένος και ούτ᾽ εσάς θα σας είχα ωφελήσει [31e] τίποτε ούτε τον εαυτό μου.)


Αυτό που ο Σωκράτης ανέφερε σαν θεική φωνή, το δαιμόνιο να του μιλάει, χρησιμοποιήθηκε από τους κατήγορους του εναντίον του. Ο Σωκράτης κατηγορήθηκε ότι παρουσίασε "νέα δαιμόνια" και επιδίωξε να αντικαταστήσει τους ήδη αναγνωρισμένους θεούς, όπως αναφέρει ο Ξενοφώντας στα "Απομνημονεύματα" (1.1.2)


"Πρῶτον μὲν οὖν, ὡς οὐκ ἐνόμιζεν οὓς ἡ πόλις νομίζει
θεούς, ποίῳ ποτ’ ἐχρήσαντο τεκμηρίῳ; θύων τε γὰρ φανερὸς
ἦν πολλάκις μὲν οἴκοι, πολλάκις δὲ ἐπὶ τῶν κοινῶν τῆς
πόλεως βωμῶν, καὶ μαντικῇ χρώμενος οὐκ ἀφανὴς ἦν.
διετεθρύλητο γὰρ ὡς φαίη Σωκράτης τὸ δαιμόνιον ἑαυτῷ
σημαίνειν· ὅθεν δὴ καὶ μάλιστά μοι δοκοῦσιν αὐτὸν αἰτιά-

σασθαι καινὰ δαιμόνια εἰσφέρειν"
 
Ο Σωκράτης ήταν ένας φιλόσοφος ο οποίος είχε την επίγνωση ότι η σοφία ήταν θεική και για τον λόγο αυτό, ήθελε να δείξει ότι αυτό που γνωρίζει είναι ένα δώρο που του δόθηκε από δυνάμεις που ο συνειδητός νους δεν μπορεί να συλλάβει. 

Παρόμοια είναι και η κατάσταση με τους καλλιτέχνες. Πολλούς αιώνες μετά τον Σωκράτη, ένας ροκ σταρ χάνει την ζωή του. Το όνομα του... Τζιμ Μόρισον. Η σύνδεση μεταξύ αυτών των δύο προσωπικοτήτων είναι ότι στο τάφο του Μόρισον, υπάρχει μια μπρούτζινη επιγραφή που έγραφε στα ελληνικά: "ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ". Η επιγραφή τοποθετήθηκε από τον πατέρα του Μόρισον, αφού πρώτα απευθύνθηκε σε καθηγητή της Αρχαίας Ελληνικής. 


"Δαιμόνιο" και "Δαίμονας": Η Διαφορές  Morrison-daimon



Η "Δαιμονοποίηση" του Δαιμονίου


Λοιπόν, υπάρχει ένα δαιμόνιο σε κάθε δημιουργική και πνευματική δύναμη. Κάποιες φορές, αυτό μπορεί να μας εμπνεύσει, αλλά και κάποιες άλλες μπορεί να μας καταβροχθίσει. Σε όλες τις περιπτώσεις, είναι πανίσχυρο και ξεφυτρώνει μέσα από τις αόρατες δυνάμεις τις φύσης. 

Φαίνεται όμως πως ο Χριστιανισμός δεν έγκρινε την ιδέα των δαιμονίων. Δυνάμεις έξω από αυτές που είναι εξαγνισμένες από την Εκκλησία, εμφανίζονται ως σκοτεινές και θα πρέπει να εξοριστούν. Με τον παρόμοιο τρόπο που η Πεντάλφα/Πεντάγραμμο, από σύμβολο Καλής Μαγείας και Γονιμότητας ως αντιπρόσωπο του Κακού. Το πως όμως τα "δαιμόνια" ή "δαίμονες" διασύρθηκαν από τη Νέα Θρησκεία, μας το αποκαλύπτει εντυπωσιακά από το απόσπασμα της Καινής Διαθήκης μέσα στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου:

"Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν, ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης. Καὶ ἰδοὺ ἔκραξαν λέγοντες· τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς; ἦν δὲ μακρὰν ἀπ᾿ αὐτῶν ἀγέλη χοίρων πολλῶν βοσκομένη. Οἱ δὲ δαίμονες παρεκάλουν αὐτὸν λέγοντες· εἰ ἐκβάλλεις ἡμᾶς, ἐπίτρεψον ἡμῖν ἀπελθεῖν εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑπάγετε. οἱ δὲ ἐξελθόντες ἀπῆλθον εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων· καὶ ἰδοὺ ὥρμησε πᾶσα ἡ ἀγέλη τῶν χοίρων κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἀπέθανον ἐν τοῖς ὕδασιν."

(Μετάφραση
Οταν δε ήλθε εις την απέναντι παραλίαν, εις την χώραν των Γεργεσηνών, τον απάντησαν δύο δαιμονιζόμενοι, που έβγαιναν από τα μνημεία και οι οποίοι ήσαν άγριοι και επιθετικοί, ώστε να μη ημπορή να περάση κανείς από τον δρόμον εκείνον.Και ιδού, όταν τον αντίκρυσαν, έκραξαν με φωνήν μεγάλην και είπαν· “τι κοινόν υπάρχει μεταξύ ημών και σου, Ιησού Υιέ του Θεού; Ηλθες εδώ να μας βασανίσης, πριν έλθη ο προκαθωρισμένος καιρός της κρίσεως και της τιμωρίας μας;”Ευρίσκετο δε μακρυά από αυτούς ένα κοπάδι από πολλούς χοίρους, που έβοσκαν. Οι δε δαίμονες τον παρακαλούσαν και έλεγαν· “εάν θα μας διώξης από τους δύο αυτούς ανθρώπους, δος μας την άδειαν να πάμε στο κοπάδι των χοίρων”. Και είπε εις αυτούς· “πηγαίνετε”. Και αυτοί εβγήκαν από τους ανθρώπους και επήγαν στο κοπάδι των χοίρων. Και ιδού με μανίαν και γρυλλισμούς ώρμησε όλο το καπάδι των χοίρων από το μέρος του κρημνού εις την θάλασσαν και επνίγησαν εις τα νερά. (Επέτρεψε δε ο Κυριος αυτό, δια να τιμωρηθούν έτσι οι ιδιοκτήται της αγγέλης, διότι παρά τον μωσαϊκόν νόμον αυτοί έτρεφαν χοίρους).)

Σκέψου ότι στα Αρχαία Ελληνικά, το αυθεντικό κείμενο δεν έχει καμία διαφορά ανάμεσα στους όρους που αναλύουμε. Αυτό σημαίνει πως ένας όρος πάνω σε μια ιδέα όπου ο Αρχαίος Κόσμος για αιώνες το χρησιμοποιούσε θετικά, πλέον έχει αρνητική εικόνα και ερμηνεία. 

Δαιμόνια εναντίον Δαίμονες


Από τη στιγμή που ο ορισμός των δαιμόνων είναι μολυσμένη με αρνητικούς συνειρμούς, φαίνεται πως είναι απαραίτητο να οριστεί μια διάκριση ανάμεσα στις κακόβουλες και καλοπροαίρετες οντότητες. Οι παλαι ποτέ ήταν τα "Δαιμόνια" ενώ τα νεότερα είναι οι "Δαίμονες", οντότητες που διψούν για περισσότερη ενέργεια, δειπνούν πάνω στα θύματα τους. 

Θα πρέπει να έχουμε κατά νου, ότι και οι δυο λέξεις έχουν κοινή προέλευση και τίποτα δεν είναι κληρονομικά κακό στη χρήση του όρου "Δαίμονας" (demon) αντί των "Δαιμονίων" (daimon, daemon). Πέρα από αυτό, παρά το γεγονός ότι έχει κακομεταχειριστεί ο όρος, η ορθογραφία του όμως δεν είναι τόσο αρνητικά φορτισμένη. Από την άλλη μεριά, ο ορισμός "Δαίμονας" είναι πάντα ένα κακόβουλο πνεύμα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να εξοντώσουμε.   

Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε είναι να εκτιμήσουμε το προσωπικό μας Δαιμόνιο, την θεική ενέργεια μέσα μας, τον προστάτη όλων των καλών μας πράξεων και το πνεύμα που μας ενθαρρύνει να γίνουμε πιο σοφοί και πιο δημιουργικοί.

    Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Κυρ Φεβ 23, 2020 12:09 pm