Triquetrian Galdor

Triquetra Forum 2.0.

Πρόσφατα Θέματα

» Γενέθλιος Αριθμός (0-9)
Κυρ Ιουλ 08, 2018 10:08 pm από makia123

» Νεραϊδοφωλιά / Καταρράκτης Ντράφι-Πεντέλη
Κυρ Ιουλ 08, 2018 2:28 pm από Alexandra519

» Λόφος Λεβίδη
Τετ Ιουλ 04, 2018 4:42 pm από Alexandra519

» Ιερό Σπηλαιο Πανός
Τετ Ιουλ 04, 2018 4:40 pm από Alexandra519

» Κάνθαρος-Λεπροκομείο
Τετ Ιουλ 04, 2018 4:39 pm από Alexandra519

» Ψυχοβολία: Οι ''κρυμμένες'' δυνάμεις του εγκεφάλου
Τετ Ιουλ 04, 2018 4:36 pm από Alexandra519

» Ενώχ .....
Τετ Ιουλ 04, 2018 4:16 pm από Alexandra519

» Η προσευχή του Ερμή του Τρισμέγιστου προς τον Θεό:
Τετ Ιουλ 04, 2018 4:08 pm από Alexandra519

» Ερμής ο Τρισμέγιστος .....
Τρι Ιουλ 03, 2018 7:26 am από Alexandra519

»  Καλαμίθρα/Καλαμίνθη η νεπετη (Catmint/Catnip )
Τρι Ιουν 26, 2018 11:16 am από Witcher

» Κυτισός (Σύννεφο, Δρόγκος, Αμμόχορτο,Broom)
Τρι Ιουν 26, 2018 11:15 am από Witcher

» Καμφορόδεντρο (Camphor)
Τρι Ιουν 26, 2018 11:14 am από Witcher

» Καλλύνη (Heather)
Τρι Ιουν 26, 2018 11:13 am από Witcher

Κορυφαίοι συγγραφείς του μήνα


Αλόη η Γνήσια (Aloe Vera)

Μοιραστείτε
avatar
Witcher
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 184
Ημερομηνία εγγραφής : 13/05/2018
Ηλικία : 31
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Αλόη η Γνήσια (Aloe Vera)

Δημοσίευση από Witcher Την / Το Κυρ Μάης 20, 2018 4:30 pm



Πολυετές, ιθαγενές φυτό της Ανατολικής και Νότιας Αφρικής, με σαρκώδη φύλλα, τα οποία μπορούν να φτάσουν τα 60 εκ. σε μάκρος. Έχει ένα στάχυ με κίτρινα ή πορτοκαλί άνθη. Είναι αυτοφυής στις τροπικές περιοχές αλλά καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο. Αναπαράγεται με απόσπαση μικρών φυταρίων με ρίζες. Παρόλο που υπάρχουν 360 είδη Αλόης στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και την Αμερική, τα 130 από αυτά βρίσκονται στην Νότια Αφρική. Και από όλα τα είδη, μόνο 4 έχουν αναγνωριστεί ως φαρμακευτικής αξίας για τον άνθρωπο. Είναι συνδεδεμένη με την θηλυκή ενέργεια, ανήκει στο Στοιχείο του Νερού, με κυβερνήτη πλανήτη την Σελήνη και ανήκει στο ζώδιο του Καρκίνου. Είναι αφιερωμένη στην Αφροδίτη και την Ρωμαϊκή αντίστοιχη της,την Βίνους. 

Το πιο γνωστό που συναντάς, είναι η “Aloe Vera Barbadensis”. Αρχικά, το όνομα της ήταν “Aloe Perfoliata”, το οποίο δόθηκε από τον Σουηδό βοτανολόγο Καρλ Λινέ (στα ελληνικά ως Κάρολος Λινναίος). Αργότερα το άλλαξε σε “Aloe Perfoliata var. Vera”. Στα μέσα του 1700, ο ταξινόμος Φιλίπ Μίλερ, την ονόμασε “Aloe Barbadensis”, λόγω της γρήγορης αναπαραγωγής της στα Μπαρμπάντος. Λίγα χρόνια μετά, ο N.L. Burman έδωσε στο φυτό το γνωστό στις μέρες μας όνομα “Aloe Vera” . Μέχρι τις αρχές του 1800, κανείς δεν είχε δώσει σημασία στο όνομα, μέχρι την στιγμή που οι Γουέμπ και Μπέρθελοτ το χρησιμοποίησαν. Επειδή η προγενέστερη γνωστή δημοσίευση του έγκυρου βοτανικού ονόματος είχε προτεραιότητα από τα μεταγενέστερα, οι ταξινόμοι το γύρισαν στο “Aloe Barbadensis”. Το 1976, το όνομα έγινε πάλι γνωστή ταξινομική αναφορά ανάμεσα στους κηπουρούς, μέσα από το “Hortus Third” του ΜακΜίλαν. Μετά την έκδοση του, η αρχική εργασία του Burman ήρθε και πάλι στην επιφάνεια, και έτσι η Αλόη κράτησε το “Aloe Vera”.

Το όνομα της προέρχεται από το ελληνικό όνομα του φυτού, το οποίο αργότερα κληρονομήθηκε από ένα από τα αρχαία του Αραβικά ονόματα, το “Alloeh”. Στα λατινικά το “Vera” σημαίνει “Γνήσιος”. Είναι επίσης γνωστή με τα εξής ονόματα: Μπαρμπάντος, Cape, Curaiao, Socotrine, Αλόη της Ζανζιβάρη, Φυτό της Κάψας, Φυτό της Γιατρειάς.

Η πρώτη ίσως εμφάνιση της Αλόης, είναι μέσα από μια ζωγραφιά σε σπήλαιο σε μια περιοχή κοντά στον Οράγγη Ποταμό (στα αγγλικά Πορτοκαλής Ποταμός/Orange River). Παρόλο που δεν γνωρίζουμε όλες τις χρήσεις του φυτού, είναι σίγουρο ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στις ζωές των ανθρώπων της Λίθινης Εποχής της Νότιας Αφρικής. Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση της Αλόης, μας έρχεται από τον 4ο αιώνα π.Χ. Τότε το φυτό το αποκαλούσαν με το αραβικό όνομα “Mussabbar” και ήταν κυρίως για να ανακουφίσουν τις φλεγμονές και τους πόνους του σώματος. Βρέθηκαν Σουμεριακές πήλινες πλάκες του 2200 π.Χ., σε μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Μεσοποταμίας, το Νιπούρ (το σημερινό Νούφερ του Ιράκ), όπου αποκαλύπτουν τη χρήση ολόκληρων των φύλλων της Αλόης ως καθαρτικό. Ο Πάπυρος Έμπερς (Papyrus Ebers), ένας από τους αρχαιότερους αιγυπτιακούς ιατρικούς παπύρους και χρονολογείται περίπου το 1550 π.Χ., αναφέρει πως χρησιμοποιούσαν το κονιορτοποιημένο φύλλο της Αλόης μαζί με άλλα βότανα σε 12 συνταγές για θεραπεία τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. 

Το 400 π.Χ. το φυτό άρχισε να γίνεται μέρος του εμπορίου από τους Άραβες. Φύλλα Αλόης και παρασκευάσματα της, ανταλλάσσονταν σε όλη την Δυτική Ασία. Χρησιμοποιήθηκε και καλλιεργήθηκε στην Ινδία (κάτι που συνεχίζεται και σήμερα) σαν θεραπευτικό βότανο για εσωτερική και εξωτερική χρήση. Το 50 π.Χ. ο Ρωμαίος γιατρός Aulus Cornelius Celsus, σύστησε την Αλόη στην δυτική ιατρική. Ο χυμός της χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως καθαρτικό. 

Το 48 μ.Χ. ο Έλληνας γιατρός Διοσκουρίδης, ταξίδεψε με τον στρατό της Ρώμης και με τραγούδια παίνευε στο έργο του την Αλόη. Έλεγε πως ο χυμός της είχε την δύναμη της “Δέσμευσης και της Πρόκλησης Ύπνου”, καθώς και “το να λύνει την κοιλιά και να καθαρίζει το στομάχι” . Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο χυμός ήταν γιατρικό για το κάψιμο, της αιμορροΐδες, τις μελανιές και τους ερεθισμούς του στόματος και ήταν καλό φάρμακο για τα μάτια. Για να σταματήσει τις πληγές να αιμορραγούν, χρησιμοποιούσε κονιορτοποιημένο φύλλο Αλόης. Διευκρίνισε ότι ο χυμός και όχι ο ζελές της Αλόης είναι ο θεραπευτικός. Για να γίνει ο χυμός, έβραζε το ζελέ σε μια πηκτή μαύρη μάζα και το αποθήκευε για τις μετακινήσεις. Όσο, έλεγε, πικρή η Αλόη τόσο πιο αποτελεσματική είναι στη θεραπεία. Ο Πληνίος ο Πρεσβύτερος, επαναλαμβάνει το έργο του Διοσκουρίδη, αλλά προσθέτει ότι ο χυμός επιφέρει εφίδρωση ενώ η βραστή ρίζα θεραπεύει τις πληγές της λέπρας. Αναφέρει πως μια ψευδο-Αλόη, πωλούνταν δίπλα από την Ιερουσαλήμ για γνήσια και την αποκαλούσε “Μπασταρδεμένο είδος”.

Από το 200μ.Χ. η Αλόη γίνεται βασικό συστατικό στην Ρωμαϊκή βοτανοθεραπεία. Γιατροί όπως ο Γαληνός, Άντυλλος, Αρετάσης και άλλοι της Νότιας Ευρώπης, χρησιμοποιούσαν την Αλόη με βάση τις γραφές των Διοσκουρίδη και Πληνίου, προσθέτοντας και δικές τους πληροφορίες. Κάπου το 700-800μ.Χ, χρησιμοποιείται για πρώτη φορά στην Κίνα. Το αποκαλούν “Lu-hui” (Μαύρο Εναπόθεμα) λόγω της πικρής του γεύσης.

Λόγω των αναπόφευκτων αλλαγών στην ερμηνεία μέσα από την μετάφραση της Βίβλου από τα Εβραικά στα Ελληνικά και στα Αγγλικά, φαίνεται ότι οι Αλόες που αναφέρονται δεν είναι οι ίδιες με αυτές της Καινής Διαθήκης. Τα φυτά που αναφέρθηκαν στην Παλαιά Διαθήκη, ίσως είναι μια ή περισσότερες Αλόες όπως το “Αετόξυλο” (“Eaglewood”- Aquilaria agallocha). Ίσως η Αλόη της Παλαιάς Διαθήκης να είναι το Σανταλόξυλο ή το Κέδρο του Λιβάνου (Cedrus Libani). Η Αλόη της Καινής Διαθήκης, είναι η “Aloe Succotrina” (Fynbos Aloe), μια από τις 4 θεραπευτικές Αλόες, την οποία έφερε μαζί του ο Νικόδημος (Φαρισαίος ο οποίος υποστήριξε τον Ιησού. Αναφέρεται 3 φορές στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, με τελευταία να είναι μετά την Σταύρωση, όπου βοήθησε τον Ιωσήφ της Αριμαθαίας να ετοιμάσει το σώμα του Ιησού για την ταφή) για να ταριχεύσει το σώμα του Ιησού. Ήταν μια Αιγυπτιακή τεχνική. 

Οι Έλληνες του 4ου αιώνα π.Χ, γνώριζαν ότι το φυτό είναι παραγωγή του νησιού Σοκότρα (η Σοκότρα είναι ένα μικρό σύμπλεγμα 4 νησιών στον Ινδικό Ωκεανό. Το μεγαλύτερο νησί φέρει το ίδιο όνομα) και σίγουρα το θεωρούσαν ανεκτίμητο. Με την κατάκτηση του Βασιλιά των Περσών και του Βασιλιά των Ινδιών, ο Μέγας Αλέξανδρος συμβούλεψε τον Αριστοτέλη να αναζητήσει το νησί που παραγόταν η Αλόη. Ο Μέγας Αλέξανδρος μετακίνησε τον πληθυσμό της Σοκότρα και τους αντικατέστησε με Έλληνες τους οποίους εμπιστεύτηκε να διατηρούν και να προστατεύουν της μεγάλης αξίας Αλόη. 

Οι Αιγύπτιοι αναφέρονταν στην Αλόη ως το φυτό της Αθανασίας και το χρησιμοποιούσαν στις νεκρώσιμες προσφορές. Η ίδια η Κλεοπάτρα, βασίλισσα της Αιγύπτου, θεωρούσε την Αλόη ως φυτό της Νιότης και χρησιμοποιούσε καθημερινά σαν προϊόν περιποίησης. Οι Έλληνες και οι Αιγύπτιοι, την είχαν για φυλαχτό ενάντια στα ατυχήματα και την κακοτυχία, ιδιαίτερα κοντά στο σπίτι. Αλλά την είχαν και για ερωτικά μάγια και γητείες ομορφιάς συνδεδεμένες με την Σεληνιακή ενέργεια. Είναι ιερή για τους Αιγύπτιους ακόλουθους του Μωάμεθ, οι οποίοι κρεμούν Αλόη πάνω από τις εξώπορτες τους όταν πηγαίνουν για να προσκυνήσουν στον ναό. Στο Κονγκό, χρησιμοποιούν την Αλόη για να καλύψουν το σώμα τους και να κρύψουν την μυρωδιά τους οι κυνηγοί. Ο Χριστόφορος Κολόμβος, όταν ξεκίνησε το ταξίδι του είπε: “Όλα είναι καλά, διότι η Αλόη είναι στο πλοίο”. Οι Ινδιάνοι της Αμερικής χρησιμοποίησαν την Αλόη για να θεραπεύουν καψίματα, τα δερματικά προβλήματα, τα στομαχικά έλκη και τα εντερικά προβλήματα.

Είναι αντιβακτηριδιακή, αναισθητική, αντιφλεγμονώδες και αντιμυκητιακή. Αυξάνει την ροή του αίματος στο σημείο του δέρματος που θα τοποθετηθεί, επιφέροντας την θεραπεία. Είναι ένα ήπιο μαλακτικό το οποίο βοηθάει στους ερεθισμένους από θηλασμό μαστούς των γυναικών. Έχει πικρή γεύση και μπορεί να προκαλέσει κοιλιακούς πόνους, οπότε καλό είναι να είναι απόλυτα καθαρή η περιοχή πριν τον θηλασμό. Μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθάει στην μείωση του ζαχάρου στο αίμα. Στις μέρες μας, έχει γίνει το επίκεντρο ερευνών για την αποτελεσματική εξάλειψη του HIV και του καρκίνου. 
Εσωτερικά, χρησιμοποιείται για την δυσκοιλιότητα και τις εντερικές αποφράξεις, αλλά μπορεί να προκαλέσει σοβαρές εντερικές και γαστρικές κράμπες, οπότε συνίσταται προσοχή. Δεν πρέπει να γίνει χρήση της Αλόης από όσους έχουν χρόνια εντερικά προβλήματα. Βοηθάει στην αύξηση της γονιμότητας και στα δύο φύλα. Ένα φύλλο, όταν κοπεί, βγάζει μια μαλακτική γέλη η οποία μπορεί να τοποθετηθεί πάνω στο σημείο που έχει υποστεί έγκαυμα. Η ίδια η γέλη είναι χρήσιμη για όλες τις δερματικές παθήσεις σχεδόν, ειδικά αυτές που χρειάζονται καταπράυνση και στυπτικότητα. Βοηθάει στην θεραπεία των κιρσών. Από το στόμα, μπορεί να βοηθήσει στην θεραπεία για τα έλκη του πεπτικού συστήματος και τον σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου. Αν βάλεις αλόη στα μαλλιά, πριν στυλιζάρεις, τα κάνει απαλά, λαμπερά και μειώνει το φριζάρισμα και την απώλεια τριχών. Με προσθήκη αιθέριου ελαίου Δεντρολίβανου, δυναμώνει τα μαλλιά και αποτρέπει την καταστροφή τους. Θεραπεύει την ακμή και τις κοκκινίλες, καθώς και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λιπαντικό. 

Ορισμένοι είναι αλλεργικοί στην Αλόη, οπότε δεν συνίσταται η χρήση της. Ο χυμός πωλείται πλέον σε βιολογικά καταστήματα. Οι έγκυες και όσες είναι σε εμμηνόρροια, απαγορεύεται να πιουν τον χυμό καθώς προκαλεί κράμπες, αιμορραγίες και αποβολή. Σαν φυτό διακοσμητικό είναι πολύ όμορφο, αλλά το εξωτερικό μέρος των φύλλων της Αλόης είναι ιδιαίτερα ερεθιστικό για τους ευαίσθητους εσωτερικούς ιστούς. Να το έχετε μακριά από κατοικίδια και μικρά παιδιά.

Οι Θεραπειες!

Ελαφρυ Καψιμο: κοψε μια φετα απο το φυλλο και βαλτο πανω στο εγκαυμα. Επαναλαβε μεχρι να φυγει το καψιμο. 
Απωλεια Μαλλιων: Απλωσε στο κεφαλι σου ζελε Αλοης 2-3 φορες την ημερα, αστην για λιγα λεπτα και ξεβγαλε. Η θεραπεια πρεπει να γινει για 3 μηνες.
Μελανια απο Χτυπημα: Αλειψε ζελε πανω στην μελανια. Καντο 3-4 φορες την ημερα. Αλλιως δεσε μια φετα απο το φυλλο πανω στο χτυπημα. Ο πονος και το πρηξιμο 8α μειωθει.
Μυκητες στα ποδια: Απλωσε ζελε Αλοης στην περιοχη και τυλιξε τη με επιδεσμο. Καντο μεχρι να φυγει η μολυνση. 
Μικρα κοψιματα και εκδορες: Καθαρισε καλα την πληγη και απλωσε το ζελε της Αλοης. Αλλιως μουσκεψε εναν επιδεσμο με χυμο και δεστο στο κοψιμο. Καντο μεχρι να επουλωθει.
Εκζεματα: Χρησιμοποιητε σαν αλοιφη εξωτερικα. Πιες 1-2 κουταλακια καθημερινα μεχρι το εκζεμα να παρουσιασει βελτιωση.
Αρθρωσεις που πονανε: Η θεραπεια μπορει να μειωσει την διογκωση και την φλεγμονη στις αρθρωσεις. Κανε επαλειψεις στις προβληματικες περιοχες και συνδυασε τις με εσωτερικη ληψη. Πιες για 1-2 μηνες, 2-3 φορες την ημερα, 1-2 κουταλακια χυμο Αλοης μαζι με χυμο φρουτων και 1 ποτηρι νερο. Μολις τα συμπτωματα υποχωρησουν, μειωσε την δοση στο 1 κουταλακι πρωι και απογευμα.
Αρθριτικα: Παρε ενα φυλλο Αλοης 500γρ., 700γρ. μελι, 1 λιτρο κοκκινο κρασι. Χτυπησε τα καλα και βαλε το χυμο σε σκουρο μπουκαλι στο ψυγειο. Πιες 50 ml απο το μειγμα 30 λεπτα πριν το φαγητο, 3 φορες την ημερα.
Αιμορροϊδες: Κανε επαλειψη με το ζελε. Λειτουργει στυπτικα και επουλωτικα.
Κολπιτιδα: Ειναι το πιο εξαιρετικο κολπικο ντους. Χτυπησε στο μπλεντερ ζελε Αλοης και νερο και φτιαξε ενα αραιο διαλυμα. 
- Πονοδοντος και στοματικη υγιεινη: Βαλε στο μπλεντερ μια κουταλια ζελε και ενα ποτηρι νερο. Χτυπησε το για 3 λεπτα και κανε γαργαρες ή βαλε κομματια ζελε στο δοντι σου.
Ακμη: Η Αλοη μειωνει την εκκριση σμηγματος απαλλασοντας απο τα σπυρακια. Εφαρμοσε στο προσωπο σου 2-3 φορες την ημερα το ζελε. Απορροφαται γρηγορα (σε 10 λεπτα) και θα αισθανθεις το δερμα σου πιο μαλακο και λιγοτερο κοκκινο. Προσθεσε σταδιακα στη διατροφη σου χυμο Αλοης και το δερμα σου θα ακτινοβολει. 


Παρασκευη Χυμου Αλοης

- Ανακατεψε σε ενα ποτηρι νερο (250 ml) 2 κουταλιες ζελε Αλοης

- Για 1 λιτρο χυμου κοψε ενα τεμαχιο 10-15 εκ. Μπορεις να χρησιμοποιησεις ολο το ζελε ενος φυλλου και να φτιαξεις χυμο τον οποιο τον διατηρεις στο ψυγειο. Με ενα φυλλο Αλοης μπορεις να φτιαξεις 2-3 λιτρα χυμου περιπου. Καλο ειναι να καταναλωνεται συντομα γιατι οσο περναει ο καιρος χανει τις ιδιοτητες της.

- Μπορεις να το συνδυασεις και με φυσικο χυμο. Βαζεις στο μπλεντερ ενα μερος ζελε και ενα λιτρο χυμο της αρεσκεια σου και αν θες βαλε και λιγο νερο. Χτυπα το για 3 λεπτα και ειναι ετοιμος. Διατηρητε στο ψυγειο.

    Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Τετ Οκτ 17, 2018 11:46 pm